środa, 5 grudnia 2012

Ostatnia trasa w tym roku rozpoczęta.


Ostatni tydzień gdy byłem w domu, spędziłem pod znakiem " czekania na ładunek ". No nie dosłownie "tylko czekania". robiłem również inne mniej lub bardziej ciekawe rzeczy. Z ostatniej trasy zjechałem dwudziestego trzeciego listopada i miałem taką cichą nadzieję, że zaraz po wekendzie pojadę w kolejną trasę, która trwała by do Świąt Bożego Narodzenia, czyli ponad trzy tygodnie. Jednak tak się nie stało. W tym czasie na bazie było kilku innych chłopaków, którzy pojechali przede mną. Gdy byłem w domu kilka razy pojechałem na bazę, aby przygotować mojego Mana do wyjazdu, tym bardziej, że miał być to pierwszy wyjazd w zimę. W telewizyjnych wiadomościach kilka razy dziennie słyszałem, że ma nadejść zima z mrozem oraz opadami śniegu. W ostatniej trasie miałem kłopoty z akumulatorami i trzeba było ten temat załatwić. Kilka razy potocznie mówiąc " brakło mi prądu w bateriach " i musiałem odpalać "Mańka" na kable. Nie miałem z tym większych problemów, ponieważ w większości inni kierowcy w takiej sytuacji są bardzo chętni do pomocy. "Maniek" dostał dobre, choć nie nowe "baterie" i teraz pali jak potrzeba.
Dlaczego tak bardzo zależało ci na szybszym wyjeździe i dłuższej trasie ? Czyż w domu z rodziną jest ci źle, że pchasz się do " budy ", na ponad trzy tygodnie ? Niech inni jadą, a ty pościemniaj trochę przed telewizorem lub komputerem - możliwe, że ktoś tak powie czytając to co napisałem.
Moi kochani, ileż można siedzieć w domu. Pamiętacie chyba, że przez chorobę siedziałem prawie dwa miesiące w domu. Praktycznie cały sierpień i wrzesień. W tym czasie "maniek" stał na bazie, mój szef nie zarabiał, a ja dostawałem tylko marną podstawę i to w dodatku nie całą. Z takich pieniędzy nie da się wyżyć, a tym bardziej utrzymać rodziny.  W dodatku, aby w Polsce szybko się wyleczyć, nie możemy liczyć na państwową służbę zdrowia, pomimo opłacanych składek, ponieważ dzisiaj kolejki do specjalistów są dłuższe niż kiedyś za czasów komuny,gdy to po kilka dni stało się za benzyną lub za papierem toaletowym. Wszystkie badania, które zrobiłem prywatnie w ciągu miesiąca, zapisując się na państwową kasę chorych trwały by ponad sześć miesięcy. W tym czasie siedział bym w domu, patrzył jak choroba się rozwija, słuchając do tego naszego rządu z premierem na czele, że jesteśmy " zieloną wyspą" w europie. ( I tutaj mój głośny śmiech w kabinie haha ). Tak więc nie czekając na to co oferowała mi nasza państwowa służba zdrowia, zacząłem się leczyć prywatnie wydając wcześniej masę ciężko zarobionych pieniędzy w międzynarodówce. I tutaj doszliśmy do tego, dlaczego tak bardzo chcę dużo jeździć.

Odpowiedź jest prosta. Nie " drajwujesz " twój szef nie zarabia. Twój szef nie zarabia. Ty też nie zarabiasz. Proste jak konstrukcja cepa. Fajnie się siedzi w ciepłym domku z rodziną, ale co z pracą i zarabianiem na życie. A życie w naszym kraju jest coraz droższe. Ceny jak w unii, a zarobki .... Należy pamiętać, że kierowca zarabia jak jeździ, jak nie jeździ to dostaje marną podstawę, w moim przypadku najniższą krajową. I tutaj za wysokość najniższej krajowej, również mogę podziękować naszemu rządowi. Dziękuję.
Więc tak wygląda praca kierowcy. Kierowca jest po to aby jeździł. Jak najwięcej. Dla dobra firmy oraz swojego. Dla mnie to jest proste i oczywiste. Niestety czasami zdarzają się sytuacje od nas nie zależne, chociaż by takie jak choroba. Mówi się, że "choroba nie wybiera " i tutaj z tym powiedzeniem się zgodzę. Jest jeszcze druga sprawa, dlaczego kierowca siedzi w domu i nie jedzie w trasę. Kryzys, który odczuwają firmy transportowe oraz zbliżający się koniec roku. Jest mniej dobrych ładunków, piszę "dobrych" bo nie sztuka brać co popadnie i jeździć po kosztach lub co gorsze dokładać do interesu. Tak więc postawiłem sobie za cel, aby odrobić jak najwięcej strat spowodowanych moją chorobą i związanym z tym postojem  moim i mojego " mańka ".  Mam tutaj na myśli straty moje oraz mojego szefa, który cierpliwie czekał, aż wrócę do pracy. Doceniam to i pamiętam o tym.
Dobrze, tyle o sprawach wsześniejszych. Teraz trochę o sprawach bieżących. Wczoraj dostałem telefon z firmy, że jest dla mnie ładunek na dzisiaj. Bardzo się ucieszyłem, bo przecież idą święta, choinka, prezenty itd. I znów muszę wrócić do pieniędzy. Nic na to nie poradzę, że cały świat kręci się w okół tego magicznego słowa. Pieniądz. Wszystko co nas otacza, kosztuje. Są wyjątki jak miłość czy przyjaźń, tego nie da się kupić za pieniądze. Ale nie będę o tym pisał w tym poście, ponieważ to nie jest temat tego posta. Więc wszystko kosztuje, z małymi wyjątkami. Praca kierowcy może być tylko pracą lub czymś więcej, można jej nie lubieć lub ją kochać, można ją wykonywać tak, aby po najmniejszej lini oporu zrobić swoje i zjechać do domu. A można ją wykonywać z pasją i dawać od siebie więcej niż od nas oczekują bawiąc się przy tym bardzo dobrze. Wszystko zależy od nas samych. Jednak każdy kierowca , czy ten któremu ciągnie się czas w trasie i nudzi go większość zajęć i obowiązków, które musi wykonać będąc w trasie ( pracy ), czy ten, który robi wszystko z uśmiechem i zapałem, każdy z nich robi to aby zarobić pieniądze. Nie słyszałem o takiej osobie, która pracuje i nie chce za to wynagrodzenia, które jej się z tą pracę należy. Obojętnie jaki to jest zawód. Kierowca, piekarz, lekarz, aktor itd....

Zgodzicie się chyba ze mną ? Dziwne by to było, gdy by kierowca był zdrowy, nie było by żadnych przeciwskazań do tego aby jechał w trasę, a on by chciał tylko siedzieć w domu i cieszył by się ,że nie ma ładunku.
Ja bardzo się cieszę, że jestem w kolejnej trasie. Że mogę zarobić pieniądze na utrzymanie rodziny i dbam o siebie jak tylko potrafię, aby nie dopadła mnie jakaś kolejna choroba, przez którą nie mógł bym spokojnie pracować. Cieszę się na myśl o nadchodzących świętach Bożego Narodzenia, które spędzę razem ze swoją rodziną. Mam porównanie, być chorym i nie móc pracować, a być zdrowym, sprawnym i gotowym do pracy. Praca jest czymś wspaniałym, jeżeli pomyślimy o tym, że nie moglibyśmy pracować np. z powodu ciężkiej przewlekłej choroby.
Jeżeli mialbym takie prawo, aby Wam coś poradzić, to poradziłbym Wam abyście dbali o siebie, dbali o swoje zdrowie. Osobiście dbam o siebie i swoje zdrowie każdego dnia. Całkiem inaczej podchodzę do tych spraw niż kiedyś. Bardziej poważniej, myślę o swoim zdrowiu i o tym z czym się wiąże jego utrata. Nie mamy zdrowia, nie możemy pracować. Traci na tym cała nasza rodzina.




"Życie w trasie" na Twitterze.
Od wczoraj ( 04.12.2012 ), Kdtruck - " Życie w trasie ", pojawiło się na Twitterze.
Nie zawsze mam czas, aby na bieżąco pisać posty, lub wrzucać filmy z tras. To samo dotyczy się zdjęć na Fan Page "Życie w Trasie". Dzięki "Twitter - owi", będziecie mogli śledzić na bieżąco co się u mnie dzieje, co robię obecnie w trasie itd. Będę wrzucał krótkie informacje "Tweety" dzięki którymi będziecie na bieżąco. Myślę, że nie będę miał problemu ze znalezieniem kilku minut dziennie, na pisanie "na Twitterze". Dodatkowo po nowym roku, będę organizował mobilny internet we francji, tak że będę miał internet podczas całej trasy, a nie jak jest do tej pory, tylko gdy jestem w Niemczech.
Zapraszam Was do obserwowania również "Życie w trasie" na Twitterze.


Kliknij poniżej :